Stryjek, zełwa i cała reszta

Jakie to ciekawe!

Na rodzinnym obiedzie spotykasz wujka, ciocię i kuzynkę. Ale gdyby przedstawił ich ktoś ze starszego pokolenia, mogłoby się okazać, że przy stole siedzą stryj, stryjenka i siostra stryjeczna. Ci sami ludzie, tylko nazwy jakby z innej epoki! Skąd wzięły się te określenia? I dlaczego nasze nazwiska czasem mówią o rodzinie więcej, niż mogłoby się wydawać?

Jan, ale który?

Wyobraź sobie średniowieczną wieś, w której mieszka kilku Janów. Wołasz: „Janie!”, a tu jeden wychodzi z kuźni, drugi zagląda zza płotu, a trzeci wraca z pola. Ludzie zaczęli więc dodawać do imion określenia, które mówiły, czym ktoś się zajmuje, skąd pochodzi, jak wygląda albo czyim jest synem. Z czasem niektóre z nich przylgnęły do całych rodzin i zaczęły przechodzić z pokolenia na pokolenie. Tak powstawały nazwiska. Kowal mógł zawdzięczać nazwisko swojemu zawodowi, a Nowak być kimś nowym w danej okolicy. A dziś pan Kowal wcale nie musi pracować z metalem, a pan Nowak nie musi być nowym mieszkańcem.

POLECAMY

Mały kawałek, dług

...

Pozostałe 80% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Przypisy

    POZNAJ PUBLIKACJE Z NASZEJ KSIĘGARNI